Skip to main content

[EN/EO] Whatever you're doing is Enough | Kion ajn vi faras Sufiĉas

[ENGLISH] I doubt that this exists only within the Esperanto community, but so I'm told a frequent problem among Esperantists is that they tend to buy books that are in, about, or both in and about Esperanto, but then instead of being read the books are almost immediately archived and never touched again.

A little more than a year ago, I bought a stack of books in, about, or in and about Esperanto and used them to decorate my night-table. Finally, I resolved in January that I would read all of them this year, and so far I'm making excellent progress.

Complete Esperanto by Tim Owen and Judith Meyer, Step by Step in Esperanto by Montagu Butler, The Little Prince by Antoine de Saint-Exupery, Ne Ekzistas Verdaj Steloj by Liven Dek, Short Stories in Esperanto by Myrtis Smith, and Bridge of Words by Esther Schor have all been finished. I still have to finish Marvirinstrato by Tim Westover, and The Hobbit by J.R.R. Tolkein, but at the rate I'm going I think I'll succeed.

However, the book I've most recently finished reading is Zamenhof: Author of Esperanto by Marjorie Boulton, and her work left quite an impression on me.

First, it must be said that, as has been said by others before me, Ms. Boulton borderline sanctifies Dr. Zamenhof. However, reading her biography of his life with this in mind still presents a remarkable history.

There's nothing I can say about Dr. Zamenhof that hasn't been said by people deeply, substantially more familiar with the history than am I, so for that reason I'm not going to say anything about Dr. Zamenhof except that he appears to me to be a person who placed his faith and trust in others because it was only in them that Esperanto would survive.

Having read Ms. Boulton's biography of Dr. Zamenhof, the greatest impression I take away is that the language Esperanto survives because the movement was then, and even today is still, composed of people who just kept learning and speaking the language despite their own personal faults, flaws, and failures.

I in no way wish to minimize the efforts of our leaders, scholars, academics, and others at the top of the movement doing excellent work to preserve and promote Esperanto. However, I do want to emphasize the every-day Esperantists who are only able to devote a very small portion of their time to the language.

Thank-you. You are the reason that Esperanto has, does, and will continue to live. With history as evidence, whatever you're doing was then, is now, and will continue to be enough. Please keep doing it.

[ESPERANTO] Mi dubas ke ĉi tio ekzistas nur en Esperantujo, sed laŭ kion oni diras, ofta problemo inter Esperantistoj estas en tio ke ni emas aĉeti librojn kiuj estas en, pri, aŭ en kaj pri Esperanto, sed sekve anstataŭ legi ilin, la aĉetintoj preskaŭ tuj surbretigas ilin kaj neniam refoje tuŝos ilin.

Antaŭ iom pli ol jaro, mi aĉetis stakon da libroj en, pri, kaj en kaj pri Esperanto, kaj uzis ilin por ornami mian apud-litan tableton. Fine, mi eldecidis en Januaro ke mi legus ĉiun el ili ĉijare, kaj ĝis nun mi bone progresas.

Complete Esperanto de Tim Owen kaj Judith Meyer, Paŝon post Paŝo en Esperanto de Montagu Butler, La Eta Princo by Antoine de Saint-Exupery, Ne Ekzistas Verdaj Steloj by Liven Dek, Short Stories in Esperanto de Myrtis Smith, kaj Bridge of Words de Esther Schor estas legitaj. Ankoraŭ necesas legi Marvirinstrato de Tim Westover, kaj La Hobito de J.R.R. Tolkein, sed po la aktuala rapido mi kredas sukcesi. 

Tamen, la libron kiun mi plej laste legis estas Zamenhof: Aŭtoro de Esperanto de Marjorie Boulton, kaj lia verko multe impresis min.

Unue, endas diri ke, kiel jam diris aliaj antaŭ mi, S-ino Boulton preskaŭ sanktuligas D-ron Zamenhofon. Tamen, legante ŝian biografion pri lia vivo memorante ĉi tion malgraŭe prezentas rimarkindan historion.

Estas nenio direbla de mi pri D-ro Zamenhof kion jam ne diris homoj multe, profunde pli konantaj la historion ol mi. Pro tio, mi diros nenion pri D-ro Zamenhof krom ke li ŝajnas al mi persono kiu kredis kaj fidis al aliaj homoj ĉar estas nur en ili ke Esperanto travivus.

Traleginte la biografion de S-ino Boulton pri D-ro Zamenhof, kio plej granda impresas min estas ke la lingvo Esperanta travivas ĉar la movado tiam, kaj eĉ hodiaŭ, konsistas el homoj kiuj daŭre lernadas kaj paroladas la lingvon malgraŭ la propraj difektoj, kulpoj, kaj malsukcesoj.

Mi volas nenial malgrandigi la klopodojn de niaj estroj, esploristoj, akademianoj, kaj aliaj ĉe la supro de la movado farantaj bonegan laboron por gardi kaj antaŭenigi Esperanton. Tamen, mi ja volas emfazi la ĉiutagajn Esperantistojn kiuj povas dediĉi nur malgrandan porcion de la propra tempo al la lingvo.

Dankon. Estas pro vi ke Esperanto estis, estas, kaj estos travivanta. Kun historio kiel atestaĵo, kion ajn vi faras estis tiam, estas nun, kaj daŭre estos sufiĉa. Bonvolu faradi tion.

Comments